Jeannie Ebner

* * * 

     rozpoczynając taniec 

     pustego podwórka i kilku domów 

     zawalonych 

     patrzysz w żagle i nie ruszasz z miejsca 

     wchodząc i wychodząc 

     zdobywasz niegościnne łzy 

     zbierające się nad domami schadzek 

     przechodzisz tylko przez krajobrazy 

     Jeannie Ebner 

     a próbujesz wejść we własne progi