Światło dnia 

                     śnimy kochanków z nefrytu 

                     i szum drzew 

                     stare wierzby nad świerszczem 

                     gałęziami tańczą

                     marzymy by

                     pocałować ciszę 

                     w rąbek tajemnicy i snu 

                     wstydzimy się aż do zatańczenia 

                     ostatnich włosów na potylicy 

                     miękkości futra 

                     i światła czasu