* * * 

                    pewien młody człowiek 

                    z głową z nefrytu 

                    spotkał słoneczne popołudnie 

                    w środku bicia pięścią w zegar 

                    wtedy to z zegarmistrzowską dokładnością 

                    muśnięcia ostatnim pocałunkiem 

                    zjawił się kochanek z bursztynu 

                    pełen słońca we wskazówkach 

                    im obu zdążyłaś rzucić 

                    w twarze swoje włosy 

                    równy pukiel każdemu 

                    aż chryzantemy uklękły zdziwione 

                    kochankowie spojrzeli sobie w oczy 

                    Julia umierała po raz któryś tam 

                    złapana w dręczące cykanie 

                    chronometru