Próba ekstraktu z "Płonącej żyrafy" 

     żyrafa stoi i płomień ją trawi 

     czarne wzgórki opowieści wiodą 

     o kluczu zdarzeń perfidnych 

     co z regału uleciały zza szyby 

     regał stoi centralnie 

     mózg toczą korniki 

     ptak kona cieniutko 

     przędąc pochciewajki 

     żyrafa stoi z zadem miękko lśniącym 

     spętana dźwiękiem kredensu jak harfy 

     z miliona szufladek śmierć 

     jak nosorożec wygląda - ślepie czerwone 

     płoną też panny z rękoma 

     w mrozie skostniałymi na drobne kosteczki 

     a żyrafa stoi w pokornym ukłonie 

     dym jej nozdrza dławi płonie szyja długa